hiç sevmem sanırdım bunları. taa ki vapurda kahvemi yudumlayana kadar. dünyadaki o mükemmel 3lülerin arasında üst sıralarda yer alıyo artık bunlar benim için.
hava bulutlu ve olabildiğince gri olcak bi de, ne gökyüzünü ayırabilceksin denizden, ne de denizi gökyüzünden. ufuk çizgisi tamamen kaybolacak, deniz ve gökyüzünü; martı ve gemilere bakarak algılayacaksın, şanslıysan. çünkü bütün gemiler uçan martıları andırıyo o anda, martılar da aynen gemileri. kahveni yudumluyosun the beatles eşliğinde, insanlara bakıyosun sonra. herkesin kafasında bir şeyler dönüyo, işine giden okuluna giden. herkesin kafasında planlar, bazı çiftler var aptal aptal konuşup gülümsüyolar.sonra tekrar kafanı çeviriyosun suratını yalayan rüzgarın da etkisiyle, denizi izliyosun.bişeyler yazasın geliyo, aşık olasın ve susasın.sonra tekrar o manzara kendini binalar ile kulaklığı ve beatles'ı aşan kalabalığın sesine bırakıyo. bütün bu güzellikler birden kayboluyo ve okul stressi beliriyo tekrardan, kopup gidiyosun o denizden. olmuyo.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder