insanları, yalancı biri olduğunuza ve yalan söylemenin çok basit ve olağan bir şey olduğunu düşündüğünüze inandırıyosunuz. ardından o kadar dürüst biri oluyosunuz ki, bu kadar dürüst olunabileceğine genelde inanamıyolar ve söylediklerinizin hangisinin yalan hangisinin doğru olduğunu kafalarında kurmaya başlıyolar. yani söylediğiniz yalanlar için kafa yormanıza gerek kalmıyo hiç bir zaman, bi şeyler kötü gittiğinde de "ya sen yanlış hatırlıyosun, ya da yalan söylemişim" gibisinden basit cümleler kurarak kafalarını karıştırıyosunuz.

stress denen şey tamamen kalkıyo, dilediğiniz gibi yalan söyleyebilir ya da dilediğiniz kadar derin şeyler anlatabilirsiniz tüm içtenliğinizle artık insanlara. anlattığınız şeyler sizin sorumluluğunuzda değil artık ^.^

kime ne demiştim derdi bitiyo, çünkü neredeyse tüm sorulanlara verdiğiniz yanıtlar aynı oluyo ne de olsa inanmazlar mantığıyla hareket ettiğiniz için. gerisi onların derdi, ehe.