sen o camda asili duruyosun ya hani otobuslerde, hani bi guven depoluyosun ya insana, bu yuzden seviyorum lan seni. Eli agritan bi kulpumsu yapin var, olsun. Kim kusursuz ki lan zaten. Surekli hirsizlik yapma istegiyle dolduruyosun icmi, sahip ol bana dercesine bakiyosun gozumun icine. Ama yapamam, herkesin gozu sende cunku. O karmasik otobusun goz bebegisin. Seni kullanmak istiyorum, anliyo musun kirmizi!?
Ama biliyorum sahip olcam bi gun sana, asicam hemen odamin camina seni. Belki de bir gun cam kirmak nasip olur bana seninle. Hic uzulmicem o tehlike aninda, sarilcam sana ve vurucam cama goz yaslari esliginde...
ayrıca bu yazı için nesliyana teşekkür ediyorum. tarihin karanlık sayfalarından çıkardı önüme savurdu bunu.
az bakışmadık biz de kendisiyle -_-
YanıtlaSil