çöp

tahta kalemi açarsınız ya kalemtraşla hani. kıvrılır kalemin dış yüzü, açıldıkça ince ince kabuk çıkar kalemtraştan. hiç bi işinize yaramayacağını bile bile özenirsiniz ve o kabuğu kırmamak, ona zarar vermemek istersiniz. onu seversiniz, o kıvrılıp kırılmadıkça hoşunuza gider, birden olay kalemin ucunu sivriltmekten çıkar ve o kabuğu olabildiğince uzun ve sağlam yapma uğraşına döner. kontrol sizde değildir o kırılana ve siz gerçeğe dönene dek. kalem gerektiğinden fazla kısalır bu işlem sonunda. ucu çok daha sivri olur, en ufak bir şeyde o uç da gider hemen; zedelenir. sonu hüsran olacak bir şeyi(farkında ola ola) izlemekten zevk aldığınızı sanırsınız, aslında kendinizi sınıyosunuzdur o esnada ama kontrolü kaybettiğiniz anda olay sizden çıkar tamamen. saçma sapan şeyler yazarsınız böyle, geriye dönüp okuduğunuzda siz bile anlayamazsınız ne demek istediğinizi. ama yazmışsınızdır bi kere bir şeyler, yarıda bırakamaz bitirmek istersiniz; kontrol sizde değildir. kontrolü elinizde tutun, her şeyi aşk sanmayın. erimeyin.