iman powerla çalışan otobüs

evet evet! var böyle bişey. geçen gün sabaan köründe vizeye giderken farkına vardım. yanıma bi karı oturdu, kapkara! evet bildiğin çarşaflı karı. kulaklık mulaklık takılı da olsa duyuyodum o bismil bismil bismil bismilh laflarını. karı otobüsten inene kadar -ki neredeyse 60 dakika sürüyo yol- susmadı.o anda dedim ki bu karı böyle demese, kesin kaza yapardık. ama yapmadık, çünkü karı bismil çekip durdu. kulaklığı falan çıkardım bi ara, bana baktı ters ters, bana bakarken bile dudakları oynuyodu derinden bismil bismil efekleriyle. kendimden utandım o an, bu kadın bu kadar çabalarken yaşamamız için ben nabıyorum lan?! dedim, içimden geçirdim desem mi lan ben de, daha hızlı gider miyiz ki falan diye ama hayata geçiremedim bu düşünceyi. neyse, başım ağrıdan sikilmek üzere, iki bismileyim ben belki iman power baş ağrımı geçirir. kahvemi bitiren babama selam etmeden de bitiremem bu yazıyı, seviyorum seni baba.