Ama biliyorum sahip olcam bi gun sana, asicam hemen odamin camina seni. Belki de bir gun cam kirmak nasip olur bana seninle. Hic uzulmicem o tehlike aninda, sarilcam sana ve vurucam cama goz yaslari esliginde...
ayrıca bu yazı için nesliyana teşekkür ediyorum. tarihin karanlık sayfalarından çıkardı önüme savurdu bunu.
şimdi uyandım ama 15dk daha uyusam nasıl olur acaba?
*15dk geçer, alarm çalar*
obaa süper gidiyorum, yine uyandım. demek ki bi 15dk daha uyuyabilirim
*15dk geçer, alarm çalar*
göz yarım yamalak açık, alarm bile susturulamamış hala fakat kafada dönen soru bu sefer "şimdi telefonu kapatsam (e susmuyo koduğmun şeyi!) insanlara sunabilcek mazeretim var mı?
en ufak bi mazeret varsa telefon kapatılır, uyunur. 4-5 saat sonra uyanılır, telefon açılır ve özürler dilenir. eğer mazeret yoksa da, ya zor bela kalkıp duşa teslim olunur yada sikerim lan bahaneyi diyip telefon sessize alındıktan sonra uyumaya devam edilir. uyanınca özürler dilenir, hiç biri etkili olmaz tabi çünkü insanlar artık sizi tanımıştır, inanmazlar.
en kötü kısımsa, böyle; uyanamazken uyuma işinde uyanma işinden bile kötü olmak. geceleri yatağa girip 30-40dk tavanı falan izleyip tekrar kalkmak. evde dolaşıp bilgisayarı açmak falan gibi.
uyuyup uyanabilen bi insan olsam inanıyorum ki "başarılı "biri" olcam, ama yok! olmuyo!
cidden çok güzel bişey olduğunu ve günümün 2-3 belki 4-5 saatini sadece bir şeyler okumaya harcadığımı anladım ben. ama önemli olan ney okuduğumuzmuş. ben saçma sapan işe yaramıycak ne var ne yok okuyorum evet, bi kere olsun bana faydası olcak bi kitap okumadım. okumam da, banane lan. sıkıcı oluyo onlar falan çünkü. ama böyle bokum bokum tespitler okumak, meheherere diye gülmek okuduktan sonra falan çogzel.
insanların yıllar önce söylediği sözleri falan okuyup vay anasını adam tespit sıçmış ak falan diyorum, sonra da dünya değiştolm diyerek o sözlerden hiç bi ders almıyorum. ya da forumlardaki tartışmaları falan okuyorum. adam critlemiş vehöhe diyerek sayfayı değiştiriyorum ardından, 2 güne unutup gidiyorum okuduklarımı. hayvan gibi de zaman geçiriyorum bu şekilde. biri de dürtmüyo ki al şu kitabı oku lan, al şu notları oku lan sınavın var diye. sınav kıçıma doğru hızlı hızlı ilerlerken de bişeyler yazayım ki süper olsun, yazmış olayım diye açıyorum blogu. bak yazdım şindi, birazdan da okuycam bu yazdığımı yayınlamadan önce. çünkü ben saçma şeyler okuyan bi insanım. bence şu cümleyi görüyosanız siz de saçma şeyler okuyan insanlardansınız. okumayın, gidin ders mers çalışın. hayatınızı onlar kurtarcak bak. valla lan, kurtarır bence. o zaman ben dizimi bitireyim, kaldı bi buçuk bölüm zaten. sonra da ders çalışayım. ardından da alarmı öyle güzel bi saate kurayım ki hem kalktığımda yeterince uyumuş gibi hissedip "gitmesem de olur bence okula" diyene kadar duşta bulayım kendimi, hem de sınava falan yetişebileyim ki 2 in a row! yazsın kafamda. çünkü ben dün sınava girdim, çünkü yarım sayfa bişeyler yazdım o kağıda. ve sonra evet o yazdığımı da okudum. çünkü ben saçma şeyler okurum.
