yazı yazmak.

hele klavyeden, çok seviyorum lan. belki de bu yüzden gerekli gereksiz şeyler yazıyorum buraya. belki de bu yüzden saçmalamayı seviyorum netteyken, tamam reelde de saçmalıyo olabilirim ama siz de anlayamıyo olabilirsiniz beni? ha? bu ukte olarak kalsın bi kenarda, ben asıl konuya geçicem.
paragraf atlayarak asıl konuya geçmiş hissiyatı da oluşturduk, tamamdır. şimdi olay şu ki, ben yazı yazarken normalde hiç kullanamadığım(ehehehe) sol elimi %100 oranında bi performans alarak kullanıyorum. bütün parmaklar senkronize bi biçimde oynuyo falan, fakat çok şey yaptığım(eheheh) sağ elimin sadece işaret parmağı yazıya katkıda bulunuyo. yani sol elim klavyenin üzerinde neredeyse sabit bir biçimde, bir örümcek edasıyla parmaklarını kıpırdatyor(örümceğin parmağı olmaz, fakat parmak~örümcek ayağı). ve ben sol elime daha çok aşık oluyorum, elim elim sol elim diyorum. fakat böyle olunca da sağ elim bi türlü enter'a gitmiyor. biri sizi yerse, bunu publish etmek ister misiniz? ben istemem.sağ elim de istemiyo. ve ben şu an sağ elime işkence ediyorum, canım sıkıldı ve yapacak hiç bir şey bulamadım. uyumayı düşündüm bir an fakat sonra dedim ki kendi kendime, NEREYE UYUYOSUN BİLADER?! ve uyumamaya karar verdim. blogu açtım bişeyler yazmak için, içeri gittim geldim ve bi baktım blog sayfası açık. neden açtığımı falan unuttum, bişeyler yazmak için açtığım dışında hiç bir şey anımsamıyodum bile blog hakkında. dedim madem açtık; yazalım. ve yazıyorum işte be blog. zaten başka ne yapılır ki bi blog sitesinde? yazı yazılır, belki resim. ha resim paylaşmayı da denedim ama bu sefer facebooktaki o sikik fanpage'lere dönecekti güzelim elit blogum. neresi elit derseniz, siktir çekerim. elit dediysem elit, blogu ben yarattım kurallarını da ben koydum. yaratmak demişken, yaratmak allaha mahsustur be blog.

lakin ben yılmam blog, konu tükendi mi enter'a basar yeni bir paragrafa başlarım. çünkü yazı yazmayı seviyorum şu soktuğumun klavyesinde. ne yazdığımızın ne önemi var ki? bakıyorum da, yazıya başlayalı tam 4dakika oldu. hayatımın geri kalanında olduğu gibi geriye dönüp baktığımda göremeyeceğim bir 4 dakika değil bu. dolu dolu, yazılarla doldurduğum, dönüp baktığımda belki de sayfalarca okuy

öf çok sıkıcı bi paragraf oluyodu onu da kestik öyle yarıda, ee napalım blog? gütar hiro da bitti. pes sarmıyo tek. wow da baydı 6 günde.kolam bitti, kahve çok içtim biraz daha abartırsam yarını da çıkartıcam ki bu hiç de iyi bişey değil. açtım, bişeyler yedim ve doydum.feyspukta insan yok trollcek, paticik durgun. insanlar uyuyo. lan saat olmuş 6 küsür, sıçtın mavisi bile yok. çok yalnızım be blog :( (aha drama geliyo) yok yok, dramaya da dayanamam, ağlarım şimdi.

umarım bunları sonra okuduğumda SİKTİR LAN AHAHAHA falan demem kendi kendime, umarım :(